Moja droga do counsellingu

Urodziłem się i wychowałem w Polsce, gdzie studiowałem dziennikarstwo i przez pewien czas pracowałem jako reporter. Później przeprowadziłem się do Londynu — miasta, które od ponad 20 lat jest moim domem. Przez większość kariery zawodowej pracowałem w międzynarodowych korporacjach, angażując się w zadania, które mnie pasjonowały i przez lata dawały poczucie realizacji osobistej. W pewnym momencie zrozumiałem, że to nie kariera  jest dla mnie źródłem życiowego spełnienia, a pomoc innym. Wtedy pierwszy raz od czasów szkoły średniej postanowiłem zaangażować się w wolontariat, a następnie w pracę terapeutyczną.

Jak wiele innych osób, na terapię trafiłem ze względu na problemy, z którymi nie potrafiłem sobie poradzić sam. To, co zaczęło się jako strach przed lataniem, z czasem przekształciło się w coś znacznie trudniejszego do opanowania. Stopniowo zrozumiałem, że to nie tylko „lęk przed podróżą” — to była reakcja na traumę, która cicho, ale skutecznie przejmowała kontrolę nad moim życiem.

Próbowałem różnych form terapii — niektóre były przydatne, ale prawdziwa zmiana nadeszła dopiero wtedy, gdy trafiłem na terapię Gestalt. Różnicę sprawiły nie tylko techniki czy teoria, ale sposób, w jaki moja terapeutka mnie traktowała. Nie próbowała „naprawić” mnie ani zmienić moich myśli. Po prostu zachęcała mnie do obserwacji samego siebie: ucisku w klatce piersiowej, historii, które sobie opowiadałem, i do akceptacji tego co jest.

Od tamtej pory pragnę oferować innym podobną relację terapeutyczną — taką, w której nikt Cię nie ocenia, a prawdziwa zmiana staje się możliwa przez kontakt z drugą osobą i autentyczne poznanie siebie.

compass on white map surrounded dried leaves
compass on white map surrounded dried leaves

Czym jest counselling

Zwroty, takie jak counselling (poradnictwo) i psychoterapia, często są używane zamiennie, zwłaszcza w krajach anglosaskich, dlatego w języku potocznym „counselling” i „terapia” mogą oznaczać czasem to samo. W Polsce najczęściej mówi się o poradnictwie psychologicznym, które różni się od pojęcia counsellingu w UK. Osobiście brytyjski counselling tłumaczę jako poradnictwo terapeutyczne, czyli interwencja, która ma więcej wspólnego z psychoterapią niż z psychologią.

Ogólnie rzecz biorąc:

• Counselling zwykle skupia się na trudnościach wynikających z wydarzeń życiowych: problemach w relacjach, żałobie, stresie zawodowym itp.

• Psychoterapia często obejmuje głębszą, długoterminową pracę nad wzorcami osobowości i zaburzeniami psychicznymi.

W praktyce jednak granice między nimi mogą być płynne. Na przykład counselling to również potwierdzona naukowo forma pomocy w przypadku takich stanów jak depresja, a psychoterapia równie dobrze może dotyczyć wydarzeń życiowych — jak żałoba czy kryzys w związku.

Dla niektórych counselling to sposób na przejście przez trudny okres — rozstanie, utratę ważnej relacji, czas nadmiernego stresu. Dla innych to droga do głębszej zmiany: lepszego zrozumienia siebie, przełamania starych wzorców, budowania życia, które lepiej odpowiada temu, kim naprawdę jesteś.

Wiele osób uważa, że terapia czy counselling są potrzebne tylko wtedy, gdy mamy do czynienia z poważnymi problemami. Chciałbym jednak zakwestionować to przekonanie i zachęcić Cię do rozważenia, czy wsparcie specjalisty mogłoby być dla Ciebie pomocne — niezależnie od tego, w jakiej jesteś właśnie sytuacji. Jeśli już myślisz o terapii, prawdopodobnie rozmowa z profesjonalistą mogłaby Ci pomóc.

 Counselling nie jest:

  • Relacją opartą na przyjaźni ani bez wyznaczonych granic.

  • Mówieniem klientowi co ma zrobić w danej sytuacji.

  • Skupione na potrzebach terapeuty.

  • Bez nadzoru — superwizja jest niezbędna dla bezpiecznego praktykowania counsellingu i psychoterapii

 Counselling to:

  • Poufna rozmowa z wykwalifikowanym specjalistą (counsellorem), który słucha i pomaga Ci poradzić sobie z tym, co Cię niepokoi.

  • Współpraca między counsellorem a klientem/klientką, mająca na celu poprawę samopoczucia, kompetencji lub jakości życia osoby zgłaszającej się na counselling.

  • Praca w służbie klientów — cała interakcja skupiona jest na potrzebach, obawach i celach osoby zgłaszającej się po poradę.

  • Relacja oparta na świadomej zgodzie klientów.